Köyün tarihi çok eskiye dayanır. Köy, hasankale erzurumda görev yapan bir paşanın oğlu olan Reşit Ağa adında bir şahıs tarafından kurulmuş olup Balkan Harbi'nde köy halkı İçörenköy'e taşındığı için boş kalan köyü paşalar sahiplenmiş, 1932 yılında göçmenlere devredilmiştir. Kabakçı Mustafa Paşa'nın torunlarından devralındığı için köyün adına “Kabakça” denmiştir. Reşit Ağa nın türkmen soyundan olduğu tahmin edilmektedir. Köye göçmen olarak gelenlerin büyük çoğunluğu bulgaristan razgrattan 1871 ve 1930'lu yıllarda gelmiştir.bu göçmenler razgrata 1450'li yıllarda yerleştirilmiş karamanoğullarından olduğu tahmin edilmektedir. Köyün tarım arazisinin az olması orman arazisinin cok olması sebebiyle geçmiş yıllarda istanbulun yakacak ihtiyacının bir bölümünü karşılamakta idi. Ulaşım imkânlarının olmadığı yıllarda kabakça tren istasyonuna getirilen odun ve odun kömürü buradan trenle istanbula sevkedilirdi. develerde bu odunları ormanların sert yamaçlarından çıkarmak için kullanılan bir araçtı O dönemde kabakça güzel bir tiçaret merkezi idi 1960 yıların sonlarında asvalt yolların yapılmasıyla merkezlere ulaşım daha kolaylaştığından trenin önemi kayboldu ve kabakça tiçaretinide yavaş yavaş yitirdi 1990'lı yıllara kadar deve ile odun taşımacılığı devam etmiştir. 1960/1980'li yılar arasıdaköyde 700 adet civarında deve beslenirdi.kış aylarında ise deve güreşleri yapılırdı.bugün ise geçmişi hatırlamak ve turistik amaçla beslenen bir kaç deve kalmıştır. Bunlar kabakça köyü piknik alanında ve inceğiz köyü piknin alanında ziyaretçileri gezdirmektedir. 1450'li yıllarda istanbulun alınmasını kolaylaştırmak amacıyla bu bölgeye çeşitli türkmen boylarından aileler yerleştirilmiş en önemlisi tanrıdağı(karagöz)yörükleri olup ilerleyen tarihlerde balkanlardaki sıkıntılar (savaşlar ve isyanlar)sebebiyle razgrattan göçerek nakkaş,dağyenice ve kabakça mevkilerinde iskan etmişlerdir...

Kültür

kabakça da tipik bir trakya köyünde bulunan gelenekler yaşatılmaktadır. Diğer Trakya köylerinden farklı olarak uzun yıllar devecilik yapılmış olduğundan deveciler olarak anılmaktadır. Tren istasyonunun mevcudiyetinden dolayı eski bir ticaret köyü olarak bilinmektedir. Köylülerin avcılığa merakı da oldukça fazladır. En meşhur yiyeceklerinden odun ateşinde pişirilen otlu & patlıcanlı pide deve etinden yapılan deve sucuğudur.

Coğrafya

İstanbul iline 68 km, Çatalca ilçesine 13 km uzaklıktadır. Büyükçekmece Gölü'nün kuzeybatı vadisinde, Istıranca Dağları'nın eteklerinde, ormanların arasına kurulmuş tarihi bir yerleşim yeridir. Deniz seviyesinden yüksekliği 62 m'dir. Kuzeybatısında İhsaniye, güneydoğusunda İnceğiz, güneyinde Silivri'nin Akören ve Bekirli köyleri bulunmaktadır. Ulaşım, İstanbul'dan demir ve karayolu ile sağlanmaktadır.

İklim

İklim koşulları genel olarak kara iklimi özelliği göstermektedir

Nüfus

Halkın çoğu gacal ve muhacır olarak adlandırılır. Gacal kelimesi aslında yerli anlamında kullanılmaktadır. Değişik tarihlerde gelen göçmenlerin ilk gelenleri de gacal olarak anılmaktadır. Tahminen Türkmen, Karamanoğlu, Pomak, Tatar ve Oğuz ırklarından oluşan melez bir halktır.